روش نگارش مقاله علمی پژوهشی

جهت نگارش يک مقاله علمی – پژوهشی و درج آن در مجلات معتبر داخلی يا ISI، رعايت برخی نکات الزامی است.

پژوهش علمی را با روش صحيح پژوهش می شناسند. به خاطر داشته باشيد هميشه روش پژوهش از موضوع پژوهش مهم تر است. بهترين موضوع اگر با روش صحيح، مورد پژوهش قرار نگيرد و با روش صحيح، نگارش نشود، فاقد هر گونه اعتبار و ارزش علمی است.

ويژگی های اصلی مقاله علمی – پژوهشی

اولين گام در تهيه يک مقاله علمی – پژوهشی انتخاب موضوع است که چيز جدیدی به علم اضافه کند. يک پژوهشگر تازه کار ممکن است تصور کند يک موضوع با اهميت در زمينه مديريت مانند TQM يا CRM يا موارد ديگری از اين دست يک موضوع بسيار علمی و قابل توجه است. بنابراين مطالعات گسترده در اين زمينه و استفاده از چندين و چند منبع داخلی و خارجی، تلخيص، مقايسه و ارزيابی و نتيجه گيری از اين منابع يک پژوهش کامل و جديد را شکل می دهد؛ اما اين بزرگترين اشتباهی است که برای نگارش يک مقاله علمی – پژوهشی بدان دچار می شويد، انتخاب يک موضوع بزرگ و گسترده از عهده يک مقاله خارج است و انتخاب يک موضوع گسترده برای يک مقاله اشتباه است.

اشتباه بزرگ دوم اين است که به چنين مقالاتی Review گفته می شود و فاقد ارزش علمی است. گردآوری آثار و نتايج مؤلفين ديگر و در کنار هم قرار دادن آن ها مجموعا ادبيات پژوهش يک مقاله علمی – پژوهشی را تشکيل می دهد. پس از انتخاب يک موضوع مناسب، بايد به گردآوری آثار و نتايج مؤلفين داخلی و خارجی در زمينه موضوع منتخب بپردازيد. به اين ترتيب ادبيات پژوهش شما شکل می گيرد. مهمترين ويژگی و ارزش هر پژوهش علمی، اتکای آن بر اطلاعات دست اول است که در روند انجام پژوهش بدست می آيد.

بخش های يک مقاله علمی – پژوهشی

چکيده

صفحه اول به ترتيب شامل عنوان، نام مؤلف يا مؤلفين، چکيده و واژگان کليدی است.

عنوان را در خط اول درج کنيد. معمولاً عنوان را با يک فونت Bold و اندازه بزرگتر از ساير فونت های متن می نويسند.

نام نويسنده را با يک پاورقی همراه کنيد. در پاورقی بايد آدرس الکترونيک نويسنده ذکر شود تا خوانندگان مقاله در صورت نياز بتوانند با نويسنده ارتباط برقرار کنند. نوشتن سمت يا ويژگی های بارز علمی نويسنده در پاورقی نيز مرسوم است.

چکيده يا Abstract در هشت تا ده خط که معمولا در دو پاراگراف تهيه می شود بايد بيانگر سير کاملی از مقاله باشد.

واژکان کليدي يا KeyWords سه تا شش کلمه اصلی مورد استفاده در مقاله اصلی است و معمولا به صورت Italic نوشته می شود.

مقدمه

بهتر است مقدمه در يک صفحه تهيه شود. در پاراگراف اول مقدمه ابتدا به شرح و بيان مساله پژوهش بپردازيد. در پاراگراف دوم اهيمت و ارزش موضوع را شرح دهيد. در پاراگراف سوم اهداف خود را توضيح دهيد. در نهايت در پاراگراف آخر توضيح دهيد خواننده در مقاله با چه موضوعاتی مواجه خواهد شد اما نتيجه گيری از مباحث به عمل نياوريد.

ادبيات پژوهش

در اين بخش براساس مطالعات گذشته، مبانی نظری پژوهش بيان می شود. منظور از مبانی نظری ارائه تعاريف و مفاهيم بکار رفته در پژوهش به صورت روشن است و بايد بر اساس مطالعات معتبر قبلی صورت گيرد. در بخش دوم ادبيات پژوهش به ارائه مطالعات مشابه که قبلاً توسط پژوهشگران ديگر صورت گرفته پرداخته می شود. نظر به تأکيد جوامع علمی بر اطلاعات دست اول در حال حاضر بسيار مقاله ها از ارائه ادبيات پژوهش به صورت مستقل پرهيز می کنند و تنها به ارائه کلياتی از پژوهش انجام گرفته پيشين در بخش مقدمه اکتفا می شود.

روش تحقيق

در اين بخش نوع پژوهش بر اساس هدف و ماهيت معرفی می شود. همچنين نحوه گردآوری داده ها بيان می شود. معمولا پژوهش های علمی از روش های مطالعه ميدانی و کتابخانه ای برای گردآوری داده ها و اطلاعات استفاده می کنند. همين طور جامعه آماری و در صورت لزوم نمونه آماری معرفی می شوند. سپس گزاره های پژوهش ( فرضيه ها يا سوالات ) ارائه می گردد. همچنين آزمون های آماری مورد استفاده و نرم افزار تجزيه و تحليل داده ها نيز معرفی می شود.مقاله علمی - زن امروزی

تجزيه و تحليل داده ها

در اين قسمت بر اساس داده های بدست آمده و با توجه به روش های آماری مناسب به تجزيه و تحليل داده ها و آزمون فرضيه های پژوهش پرداخته می شود. معمولا برای افزايش دقت محاسبات نرم افزارهای آماری مانند SPSS بکار گرفته می شود. اين تحليل اساس يک پژوهش علمی است.

خلاصه و نتيجه گيری

هر مقاله بايد بايد با خلاصه و نتيجه گيری دقيق و صحيحی از گام ها و دستاوردهای پژوهش همراه باشد. بعضی مواقع خلاصه را همراه با بيان محدوديت ها و پيشنهادهائی برای محققين ديگر همراه می کنند.

منابع و مآخذ

در نهايت بايد منابع و مآخذ مورد استفاده را به ترتيب براساس منابع فارسی و لاتين مرتب کنيد. هر مجله يا کنفرانس استاندارهای خود را در نحوه درج منابع دارد. يک روش استانداررد برای درج منبع روش APA است. اين واژه مخفف عبارت American Psychological Association است که توسط انجمن روانشناسی آمريکا ارائه شد. براساس اين روش برای ارجاع يک بخش از متن به منبع آن از ( نام نويسنده، سال : شماره صفحه ) استفاده می شود؛ برای نمونه (حبيبی، 1389 : 56). سپس در صفحه فهرست منابع و مآخذ به روش زير عمل می شود:

– اگر کتاب باشد: نام خانوادگی، نام (سال)، نام کتاب، محل نشر: ناشر

– اگر مقاله باشد: نام خانوادگی، نام (سال)، نام مقاله، نام نشريه، شماره نشريه، شماره صفحات

  • پيوست ها و توضيحات

در صورت لزوم کارهای آماری، پرسشنامه يا ساير توضيحات را می توانيد در قالب پيوست ها به مقاله خود اضافه کنيد. اين کار ارزش علمی مقاله را بيشتر می کند.

روش نگارش صحيح يک مقاله علمی

  • اولين نکته در تهيه يک مقاله استفاده صحيح از نوع، اندازه و سبک Font يا قلمی است که نشريه يا کنفرانس مورد نظر ارائه کرده است.
  • به هيچ وجه از فاعل اول شخص يا فعل اول شخص استفاده نکنيد. براي نمونه از جملاتی مانند “به نظر من” کاملا اجتناب کنيد. بيان جمله از سوی اول شخص تنها برای صاحب نظران و اساتيد بالا رتبه قابل استفاده است.
  • در متن فارسی به هيچ وجه از واژگان لاتين استفاده نکنيد. اگر يک واژه لاتين کليدی استفاده شده بايد به صورت پاورقی در انتهای صفحه زيرنويس شود. همچنين نام های خارجی مورد استفاده در متن بايد زيرنويس شوند تا خواننده در تلفظ آن نام ها دچار ايراد نشود.
  • براي استفاده از علائم نگارشی مانند . ، : ؛ و ساير موارد دقت کنيد حتما اين علائم چسبيده به کلمه قبلی و يک خط فاصله يا Space با کلمه بعدی فاصله داشته باشند. برای نمونه به علامت گذاری در متن اين مقاله توجه کنيد.
  • استفاده از هرگونه کادر يا تزئينات اين چنين در صفحه اول يا ساير صفحات مقاله اکيدا ممنوع است.
  • خط اول هر پاراگراف بايد 0.5 سانتی متر از ابتدای خط فاصله داشته باشد.
  • متن مقاله به جز عنوان و نام نويسنده بايد به صورت Justified و Right-to-Left مرتبط شده باشد.
  • شماره صفحات در قسمت وسط پائين صفحه درج شود.

منبع: پايگاه پارس مدير

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.