چرا باید نماز را به زبان عربی بخوانیم ؟

مگر خدا زبان فارسی بلد نیست که ما در نماز باید به زبان عربی با او حرف بزنیم ؟

اگر در سفری خیالی به دور دنیا برویم، در هر کجای جهان مردمانی را می بینیم که با زبان خود دعا می کنند و با خدا حرف می زنند و از او کمک می خواهند.

اگر از بالای دنیا به همه جای آن نگاه کنیم، هزاران مرد و زن و پیر و جوان را خواهیم دید که هر کدام به یک زبان، با خدا گفت و گو می کنند.

خدا درد دل همه انسان ها را می شنود و به تک تک حرف های آن ها توجه دارد. همه آدم ها بنده خدا هستند و برای خدا فرقی نمی کند که بندگانش با چه زبانی با او حرف بزنند. خدا همه زبان ها و لهجه ها را می داند.

خدا، خدای همه انسان هاست. چه عرب، چه فارس، چه ترک، چه لر، چه آمریکایی، چه آسیایی، چه اروپایی، چه سیاه ، چه سفید… همگی بنده خدایند و آزادند با هر زبان دیگری با خدا حرف بزنند.

فقط نماز است که باید آن را به عربی بخوانیم. قبل از نماز و بعد از نماز، می توانیم ساعت ها به زبان فارسی یا به هر زبان دیگری با خدا سخن بگوییم.

شاید دلیل عربی بودن نماز این باشد که مسلمانان با نماز یک شکل خود نشان دهند که با هم متحدند و همه به یک خدا و یک پیامبر و یک دین، ایمان دارند.

فرض کن اگر در جایی مثل خانه خدا در مکه، هر مسلمانی به زبان مادری خودش نماز می خواند، چقدر زشت می شد و شکل بدی پیدا می کرد. اما همین عربی خواندن نماز، یکپارچگی و اتحاد ما مسلمانان را نشان می دهد.

در ضمن زبان عربی، زبان قرآن، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه و زبان پیامبر عزیزمان است. اگر ما این زبان را یاد بگیریم، از قرآن کریم و سخنان پیامبر و امامان، بیشتر می توانیم استفاده کنیم.

پس اگر به هر دلیلی خدا از ما خواسته است که نمازمان را به عربی بخوانیم، به این معنا نیست که او فارسی نمی داند. زیرا قرآن می گوید: خدا به هر چیزی آگاه است. او همه زبان ها و لهجه ها را می داند و به غیر از چند دقیقه مربوط به نماز در بقیه زمان ها گفت و گو با خدا به هر زبانی آزاد است.

منبع: خداشناسی قرآنی کودکان

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.