سلام بر چراغ هدایت

سلام بر ماه عزا و ماتم…

سلام بر لب های ترک خورده از عطش…

سلام بر صورت های تفتیده از هرم گرما…

سلام بر نگاه های بی تاب و نگران…

سلام بر جوی؟.. نه! … بر رود؟… نه! بر دریای خونی که از سرزمین طف جاری شده…

سلام بر بهترین بندگان خدا و سلام بر روزی که تا ابد فراموش نمی شود…

سلام بر چراغ هدایت و راهی که تا همیشه روشن است…

سلام بر کشتی نجاتی که در گرداب دنیا، هر آن، در حال نجات بشریت است.

عاشورا یک حادثه و اتفاق نیست… فرهنگ است و سیاست. زندگی است و عاشقی. درس است و تاریخ. نقشه راه است و جدا کننده حق از باطل.

طولش یک نیم روز است و عمقش به اندازه تمام تاریخ بشریت… هر چه دلخواه وجدان و فطرت انسانی است در این نیم روز، مشاهده می کنی.

السابقون السابقون را شنیده ای؟ اینجا این آیه، تفسیر می شود. اینجاست که تمام دنیا در برابر تمام انسان ایستاده. رویارویی همه مظاهر دنیا در برابر همه ارزش های انسانی. و مثل همیشه این پرچم انسانیت است که بالا می رود.

عشق را می بینی که چه سان تا بالاترین حد، اوج می گیرد…

شجاعت را می بینی که با مروت، حماسه می آفریند…

و عزت را  که چگونه معنا می کند بزرگی روح بشر را…

و حسین علیه السلام، سر سلسله عاشقان، با همه زندگی و با تمام وجود، حماسه می آفریند. همه چیزش را می دهد برای محبوب و در نهایت هم جمله ای که از لبان ترک خورده اش شنیده می شود این است: الهی رضا برضائک….

و مگر زیباتر از این چیزی وجود دارد. این گونه عاشقی، این گونه بندگی… و این همان است که ما رأیت الا جمیلا.

تا همیشه تاریخ زیر بار ظلم رفتن، توجیهی ندارد. حسین علیه السلام پرچم عزت را تا ابد برافراشته است.

آقا جان! به فدای شما و محبتی که تا ابد سرد نمی شود. آقا دل ما را هم لایق عشق خودت کن… حسین جان! دلمان از این تاریکی های دنیا گرفته، روشنایمان کن. داریم غرق می شویم… نجاتمان بده… حسین جان! محرمت که از راه می رسد، دیگر قرار دلمان بیقرار می شود… مثل همیشه تو قرار دلمان باش.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.