عکاسی مفهومی

0

عکاسی مفهومی (Conceptual photography) هنر انتقال «مفهوم» به ذهن بیننده با استفاده از محتوای یک عکس است. یک نوع عکاسی که در آن، عکاس با قرار دادن چیز های مختلف در صحنه، یک ایده یا مفهوم را قابل درک تر یا شفاف تر می کند.

در عکاسی مفهومی، هنرمند به دنبال خلق یک مفهوم یا ایده توسط یک عکس است. عکسی که بیننده را به تفکر وا می دارد. عکس‌های همهٔ دسته‌های عکاسی، می‌توانند در صورت القای مفهومی خاص به بیننده، در این دسته نیز قرار گیرند.

اما عکاسی مفهومی، می‌تواند به گونه های مختلفی ظهور و بروز داشته باشد. در مواردی می توان از عکاسی مفهومی به عنوان یک روش برای تجسم یک مفهوم از پیش تعیین شده برای مقاصد تبلیغاتی و تصویرسازی نام برد. در اینجا عکاسی مفهومی، یک روش برای انتقال مفهومی خاص است. اما عکاسی مفهومی می‌تواند به عنوان یک ژانر نیز بروز و ظهور یابد. در اینجا منظور این است که عکاسی مفهومی کاربردهای زیادی در هنر معاصر دارد که به لحاظ ژانر با هم متفاوت هستند. و عکاسی مفهومی می‌تواند در هر یک از این ژانرها مورد استفاده قرار گیرد.
عكاسی مفهومی به درستی از سمبل ها برای بیان مفهوم استفاده می كند. حركت، حالت و فرم سوژه و یا همه چیزی كه عكاس می خواهد در پیامش لحاظ كند در این نوع عكاسی دیده می شود.

عکاسی مفهومی - زن امروزیالبته یك مشكلی كه برای هر عكاس مفهومی پیش می آید این است كه درك مفاهیم استفاده شده و حدس زدن معنای آن ها برای هر مخاطبی امكان پذیر نباشد.در نتیجه تلاش جهت درك مفاهیم توسط مخاطب یك چالش مهم برای عكاس مفهومی است.

تعداد بسیار زیادی از عكاسان مفهومی كوشش نمی كنند كه حتما آثارشان زیبا باشد و یا حتی الزاما به چشم زیبا بیاید. عكاسی مفهومی باید ساده باشد و گاهی حتی در برخی موارد خاص به طور عمدی زشت ارائه شود، تا ایده از درون تصاویر بیان شود.

عکاسی مفهومی - زن امروزیدر دهه 60 همزمان با ظهور ويدئو آرت ، رواج بكارگيري دوربين توسط هنرمندانی به مانند ريچارد لانگ و دنيس اپنهايم جهت ثبت و توصيف آثار هنری آن دوران كه اغلب ظاهری سرد و بي روح داشتند خاستگاه اين سبك از عكاسی شد. نيت آنها ساده بود ، خلق تصاويری واقع بينانه از آثار هنری بطوری كه تا حد ممكن مستند باشند. اين روح واقعی عكاسی بود و همان ظرفيت غير قابل تغيير عكاسی است كه همه چيز را چنانچه كه هست نشان می دهد و اين سر منشا اين تفكر در بين هنرمندان گردد كه دوست داشتند باوركنند اين تجسم آثار هنری در عكاسی است.

ميشاگوردين مي گويد من با دوربينم نقاشی مي کنم بيشتر عکسها اول مثل يک طرح روی کاغذ پياده می شوند، پس از روزها مطالعه و بررسی و امتحان آماده می شوم که آن را روی بوم خود پياده کنم.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.