پوشش های برهنه

 پوشش و لباس، علاوه بر این که نیاز طبیعی و فردی همه انسان هاست، دارای ابعاد اجتماعی است و نمادی از فرهنگ هر جامعه محسوب می شود. در این میان پوشش زنان، صرف نظر از بعد دینی، همواره از حساسیت خاصی برخوردار بوده است.

این مسأله از نگاه دین نیز بسیار دارای اهمیت است. موضوع بسیاری از روایات و احادیث اهل بیت، پوشش و حجاب زنان است. از جمله امیر المؤمنین علی علیه السلام، می فرماید: پوشیده و محفوظ داشتن زن، مایه آسایش بیشتر و دوام زیبایی اوست. (غرر الحکم، 582) همچنین حضرت در نهج البلاغه، سختگیری در پوشش را عامل سلامت و استواری زنان دانسته اند. امام صادق علیه السلام می فرمایند : سزاوار نیست زن ، لباسی بپوشد که بدن وی را نمی پوشاند.(وسائل الشیعه، ج30، ص 158)

اما حدیثی که اکنون مورد نظر ماست، حدیثی از پیامبر است که در ضمن آن از پوشش های برهنه نام برده شده است . پیامبر در این حدیث، در توصیف مردمان آخر الزمان، به نوع پوشش زنان و مردان، اشاره کرده و از زنانی نام می برند که لباس بر تن دارند؛ اما گویا برهنه اند و در میان مردم، به نحو تحریک کننده ای راه می روند. (المحاسن، ج 1)

با توجه به برخی از پوشش های رایج در جهان امروز، می توان به دو خصوصیت این نوع پوشش، ( پوشش های برهنه ) ، اشاره کرد:

  • نازک و بدن نما بودن
  • تنگ و چسبان بودن

در روایات، از پوشیدن لباس نازک(در برابر نامحرم) ، نهی شده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: هلاکت زنان امت من در دو چیز است: یکی طلا و دیگری لباس های نازک و بدن نما.(ارشاد القلوب، ج1، ص184)

لباس های نازک و بدن نما، برهنگی را احیا می کنند و نه تنها مانع نگاه نامحرم و تحریک جنسی نمی شوند، بلکه باعث شدت تحریک می گردند. لباس های تنگ و چسبان نیز همین ویژگی را دارند. پوششی که حجم بدن را نشان دهد، بسیار محرک تر از برهنگی است.

دکتر مارکس لوتر می گوید: برجستگی های بدن، اگر در لباس ظاهر شود، مرد، آن را تعمیم می دهد؛ اینجاست که نشان دادن برجستگی های بدن با لباس، همانند عریان بودن است. (روانشناسی رنگ، دکتر مارکس لوتر، ص 65)

اختصاصی زن امروزی 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.