بله برون سنت قدیمی ایرانی ها

مجلس بله برون ، یکی از سنت های قدیم ایرانی ها در امر ازدواج  است. این مجلس ، به منظور تعیین شرایط مادی و معنوی عروسی و ازدواج و پذیرفتن شروط خانواده عروس، از طرف خانواده داماد است.

بر خلاف آن چه امروزه شاهد هستیم ، این مجلس، در واقع، مجلسی مردانه برای تعیین مهریه و شیر بهای عروس توسط خانواده های عروس و داماد بوده است. نوع زنانه این مجلس، که به همین نام شناخته می شود، در واقع مراسم کسب توافق خانواده ها درباره جزئیات ازدواج بوده است. امروزه این دو مجلس، با هم یکی شده اند. این مراسم، بعد از جلسه خواستگاری و قبل از عقد کنان برگزار می شود.

اسامی مختلف بله برون در فرهنگ های ایرانی

در فرهنگ ها و قومیت های مختلف ایران،  مراسم بله برون، نام های متفاوتی دارد. در تهران، به این مراسم، خرج بری یا بله برون می گویند. مردم گیل و دیلم، صورت هگیری ( صورت گرفتن) یا ثبت هگیری (ثبت گرفتن)، می گویند. خراسانی ها، به آن جواب استنی (جواب استاندن یا جواب گرفتن) یا کفش پاکنی (کفش به پا کردن) می گویند. در شاهرود، حرف تمام کردن، در کازرون، شرط کنان،در قم، گلاب گیرون یا مهر برون، در شیراز، مهربرون یا بله برون، درایل ممسنی، باشلق برون یا کدخدا کشون و در روستاهای گرگان، قندشکنی می گویند.

آداب و رسوم بله برون

در مراسم بله برون، رسم بر این است که خانواده داماد برای عروس، هدایایی می برند و او را برای پسرشان، نامزد یا نشان می کنند . این هدیه، در فرهنگ های مختلف، متفاوت است. گاه فقط یک حلقه انگشتربرای نشان، برده می شود و گاه علاوه برآن، لباس، کفش، نقل و نبات و … به خانه عروس می برند.

بله برون - زن امروزی

پذیرایی در بله برون

پذیرایی در این مجلس، با چای و میوه و شربت، آغاز می شود و پس از گفتگو و توافق، شیرینی، توزیع می شود. به همین علت به این مراسم، شیرینی خوران نیز می گویند. در برخی از فرهنگ ها، به خصوص فرهنگ هایی که هزینه مراسم، بر عهده خانواده داماد است، شب بعد از مجلس بله برون داماد و بستگانش را به شام دعوت می کنند. برخی هم همان شب، از همه مهمانان در منزل پدر عروس، با شام، پذیرایی می کنند.

منبع: بیتوته

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.